Johan en Elise

Zaterdag 20-02-2010
Tegen 11.00 zou Dewi komen omdat we vandaag enkele dingen wilden gaan zien niet ver hier vandaan. Dus gingen we na het ontbijt eerst het zwembad in. We kregen toch nog een fikse bui. Om 11.00 uur was Dewi er en gingen we richting schildpad eiland, bij het plaatsje Nusa Duwa. Eerst met een bootje wat ongeveer 20 min. Duurde. Onderweg nam het bootje wat gas terug om via een glazen bodem in de boot naar het koraal te kijken. Geweldig en zeker ook de mooi gekleurde koraalvisjes.

Op het schildpad eiland werden we door een gids welkom geheten en hij leidde ons rond. Hij had een wel zeer luide stem. Er was een klein bassin waarin wat grote schildpaden waren. Men haalde ze van het dieper gelegen stuk naar voren zodat wij ze van wel zeer dichtbij konden bekijken. Verder hadden ze kleine bassins met kleiner schildpadden met verschillende schilden. Echt mooi om te zien, en natuurlijk mag je ze vast houden en kunnen de mannen, en later als de mannen ze vast houden, de dames foto’s maken. Deze gids had er erg veel plezier aan en vroeg ons ook vaak wat het Nederlandse woord voor iets was.
Verder hadden ze nog een python, leguanen, uilen, kraai, toekan (vogel) vliegende hond (vleermuis) en een cobra die op dit moment aan het vervellen was. De python, leguanen, toekan en de vliegende hond mocht je vast houden, zodat je er leuke foto’s van kunt maken.
Ook was er nog een grote bak met zand waarin 200 schildpad eieren in lagen. Deze eieren kwamen begin maart uit en gingen dan terug in zee.
We hebben er wat gedronken en ook de gids vroeg om wat drinken. Hij vroeg ons of hij de kapitein van het bootje ook een flesje drinken kon geven. Voor ons was dit duidelijk een tip.
Na een uur rondgelopen te hebben zijn we met de boot weer terug gegaan.
Van hieruit met de auto naar de luxer gelegen hotels en resorts. Je moest er notabene entree betalen, en werd de auto aan de onderkant met camera’s gecontroleerd. Ook werden wij met een metaaldetector gecontroleerd. Het was werkelijk een geweldig mooi aangelegd park, veel groen en met een golfbaan. Een wandeling langs het strand gemaakt, waar je wel kon zien dat het wat luxer was. Dikkere kussens op de ligbedden is wat als eerste opvalt.
Het was de bedoeling om s’avonds de zonsondergang te gaan zien in Tanah Lot. We hadden nog tijd over en zijn toen naar het cultureel centrum GWK gegaan. Nee, niet het Grens Wissel kantoor, maar het Garuda Wisnu Kencana (gouden garuda vishnu). Hier is de belangrijkste attractie een beeld van de mythologische vogel Garuda en de Hindoegod Vishnu. Dit beeld zal, als het klaar is, nog hoger zijn dan het Vrijheidsbeeld in New York. Ze zijn er in 1997 heel positief aan begonnen, maar zoals zovaak, het geld is op. Wel worden hier attracties gehouden en kun je het schaalmodel van het beeld zien. Loop je door de enorme grote rotsbergen dan voel je je wel heel klein. We hebben er wat gedronken en een kleinigheid gegeten en hebben via de nodige winkeltjes de uitgang opgezocht.
Toen naar de tempel Tanah Lot, voor de zonsondergang. Theo en Marijke waren er 12 jaar geleden ook geweest. Ook hier werd er entree gevraagd. Tanah Lot. Het ligt op ongeveer 100 meter vanaf het strand. De weg er naar toe is door verschillende winkeltjes. Dit was 12 jaar geleden nog niet zo en het was ook verschrikkelijk druk. Het is door de jaren dan erg commercieel geworden. We waren ruim voor de zonsondergang op het strand bij de tempel. Aan de horizon was wel een wolkenlaag te zien dus maar hopen of we de zon nog in de zee zien zakken. Het was dus nu wachten, foto’s maken en mensen kijken. De zon zakte inderdaad achter de wolken in de zee, maar wel had je een schitterende lucht en zag je nog een streepje zon vlak boven de zee even door de wolken heen. Het is dan ook meteen aardig donker, en hebben we Dewi opgezocht en zijn we naar huis gereden.
Het was een echte bijzondere toeristische dag.

Zondag 21-02-2010
Rustdag.